Oι νεοφιλελεύθεροι φίλοι μας


Thatcher sign

Λαϊκισμός: Κάθε απόπειρα διαφωνίας με όσα υποστηρίζει ένας νεοφιλελεύθερος

Μέχρι και πριν 4 χρόνια, όλοι σου φαίνονταν ίδιοι στην απολιτίκ Ελλάδα της ευμάρειας. Η μεγαλύτερη διαφωνία που θα μπορούσες να έχεις με κάποιον φίλο σου ήταν οπαδική, το που θα τα πιείτε το Σάββατο και αν το καλοκαίρι θα βουτάτε στην Πούντα ή τη Ψαρρού.

Ναι, η κρίση τελικά είναι ευκαιρία… είναι και ευτυχία! Μόνο ευτυχής και τυχερός μπορεί να νιώσει ένας άνθρωπος που μπορεί να καταλάβει –για πρώτη ίσως φορά- τι καπνό φουμάρουν οι άλλοι γύρω του.

Η παρατεταμένη περίοδος της πιο καταστροφικής οικονομικής ύφεσης που γνώρισε ποτέ χώρα εν καιρώ ειρήνης, είναι παρόμοια με την αναμονή ενός τεράστιου αστεροειδούς που θα καταστρέψει τον κόσμο… στο δωμάτιο αναμονής ο καθένας δείχνει αυτό που πραγματικά είναι!

Tι σου κάνει η κρίση όμως,… έχουν γίνει εξπέρ στην πολιτική άτομα που αν τους ρώταγες πριν 3 χρόνια για το πολιτικό κλίμα στην Ευρώπη σου απαντούσανε πως «τον Αύγουστο, μετά τις 15, πιάνει όντως ψύχρα στη Μύκονο και την Πάρο»

Είναι γύρω σου, υπάρχουν παντού! Στο γραφείο, στην οικογένεια και στην παρέα σου…! Στα social media και στον σχολιασμό άρθρων του protagon.gr, του metarithmisi.gr, της athensvoice.gr και της LiFo.gr … στα like και τους επικούς σχολιασμούς στις δημοσιεύσεις του Τζήμερου, του Μανδραβέλη, του Χωμενίδη και του Μάνου…  παντού!

Είναι ο νεοφιλελεύθερος φίλος σου! Αυτός που θα “καταδικάσει τη βία απ’ όπου και αν προέρχεται”. Ο “κάποτε ήμουν αριστερός” που τώρα σου μιλάει για “υπευθυνότητα” και “μεταρρυθμίσεις”. Ο marketing director στην πολυεθνική της γειτονιάς σου που παραπονιέται -με το ίδιο φλώρικο ύφος- και για τις απεργίες και για την ανεπιτυχή αποτρίχωση με laser. Ο φίλος που θα τον πάρεις μαζί σου για 5Χ5 και θα έρθει με την ενυδατική και το σπασουάρ.

Να δείχνεις κατανόηση στον νεοφιλελεύθερο φίλο σου! Δεν μπορεί να κατανοήσει σύνθετες έννοιες και τα άρθρα του Άρη Χατζηστεφάνου του φαίνονται δύσκολα. Συνήθως θα τα σχολιάσει μονολεκτικά… «λαϊκισμός»,  «ήμαρτον», «Βόρεια Κορέα», «Στάλιν», «Ανδρέας Παπανδρέου», «έλεος», «δημόσιοι υπάλληλοι» κ.λπ.

Εγώ τους γουστάρω τους νεοφιλελεύθερους φίλους μου. Έχω πολλούς λόγους και ευτυχώς λίγους τέτοιους φίλους. Παρόλα αυτά γελάω πολύ.

To πιο αστείο, επιχείρημα τους είναι το κλασσικό «ο ιδιωτικός τομέας έχει γεμίσει ανέργους και οι δημόσιοι υπάλληλοι στη θεσούλα τους», ο ίδιος  δηλαδή ο διευθυντής της ιδιωτικής εταιρείας που απολύει κόσμο έχει το θράσος να μιλάει για τους καημένους του ανέργους.

Ή το ακόμα καλύτερο: «Για τον απολυμένο του ιδιωτικού τομέα δε σε είδα να επαναστατείς»…(έκλαιγα και δεν μπορούσα να αναπνεύσω από τα δακρυγόνα που ‘φαγα στις πορείες, όταν εσύ ήσουν στη γραφειάρα σου… μαλάκα, ε μαλάκα!)! Σα να ρωτάει ο φούρναρης του Νταχάου «που ήσουν ρε επαναστάτη του καναπέ όταν ψήναμε Εβραίους

Υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές μεταξύ φιλελευθερισμού και νεοφιλελευθερισμού, τέτοιες ώστε ένας φιλελεύθερος της παλιάς σχολής να φρίττει σε προτάσεις σκληροπυρηνικών νεοφιλελεύθερων.
Με λίγα λόγια, κάθε φορά που ένας Έλληνας νεοφιλελεύθερος επικαλείται τον Διαφωτισμό… ο Ρενέ Ντεκάρτ, ούτε σκέφτεται, ούτε υπάρχει.

Για να μπορέσουμε να κάνουμε διάλογο με τα επαρκώς ευφυή και μορφωμένα άτομα της αντίθετης άποψης, καλό θα ήταν (αλλά όχι και απαραίτητο) να γνωρίζουν οι ίδιοι τι είδους αντίθετη άποψη ακολουθούν. Και αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα με τους νεοφιλελεύθερους φίλους μας…


H κρίση είναι… ευκαιρία


ΓΛΕΖΟΣ ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ
Πείτε με αιρετικό αλλά τo καλύτερο που έχει κάνει αυτή η κρίση είναι που έχει οδηγήσει τους Έλληνες σε διχασμό… oκ, βαριά λέξη. Ας πούμε σε διαφωνία!

Πως το λέει το γνωστό νεοφιλελεύθερο σλογκανάκι; “Η κρίση είναι ευκαιρία”! Nαι! Είναι όντως ευκαιρία… είναι όμως ευκαιρία για ξεκαθάρισμα, όχι για μπούγιο!

Σαν τα σπόρια που φτύνεις απ’ το καρπούζι.

Σαν το άβολο, αλλά συγχρόνως τόσο ανακουφιστικό, τελικό στάδιο, της διαδικασίας της πέψης.

Είναι ευκαιρία να λογαριαστείς με τον θλιβερό νοικοκυραίο, τον αρνητή της αλληλεγγύης, τον Σίσυφο της εξαθλίωσης.

Είναι ευκαιρία να ξεγυμνώσεις τον “ύγιή” μεγαλοεπιχειρηματία- εργοδότη, που αν ο νόμος του έδινε τη δυνατότητα, μετά το γραφείο θα έπαιρνε τους εργαζόμενους σπίτι του να του κάνουν μπουγάδα, φασίνα και baby-sitting στο παχύσαρκο παιδί του.

Είναι ευκαιρία να λογαριαστείς με το νεοφιλελεύθερο φίλο σου, γιατί λυπάσαι ακόμα και τον αέρα που αναπνέει και ξέρεις πως ακόμα και αυτόν θα ιδιωτικοποιούσε αν ήταν στο χέρι του.

Είναι ευκαιρία να πεις «άντε και γαμήσου ρε φασίστα», στο γείτονα σου

Ποτέ άλλοτε στο παρελθόν δεν ήταν τόσο εμφανής η μιντιακή προπαγάνδα και τόσο έκδηλη η ηλιθιότητα ενός λαού…

H κρίση είναι ευκαιρία να πούμε δυο λογάκια μεταξύ μας. Ωραία και σταράτα… και πιστέψτε με, δε θα είναι ωραίο το θέαμα…


Greek Easterία


STANISIΠοτέ δε με ενοχλούσε αυτή η ντροπή του δυτικού πολιτισμου που λέγεται «Ελληνικό Πάσχα»… Από μικρός απολάμβανα -στη μικρή κωμόπολή που μεγάλωσα- αυτή τη βαλκανοκαγκουρίλα γύρω από τη σούβλα και τη σιχαμερή μαγειρίτσα που περίσσεψε από χθες.

Τους λιπόσαρκους πατεράδες που μάθαιναν στους μπουρτζόβλαχους γιούς τους την “τεχνική” της σούβλας, τις μανάδες που έστρωναν τα τραπέζια, έκαναν χαμαλοδουλειές με βυζαντινή μεγαλοπρέπεια και καμάρωναν τους άνδρες του σπιτιού που είχαν γίνει ντίρλα από τις 11 το πρωί. Το “Ελληνικό Πάσχα” αποτελεί την πλήρη ακτινογραφία του Έλληνα… Ημιμαθής, αντιαισθητικός, συντηρητικός, ξερόλας με περίσσια αυτοπεποίθηση, ολίγον ρατσιστής, ολίγον φασίστας και θρησκόληπτος. Ο αθάνατος Έλληνας… που μόνο αυτός θα μπορούσε να κάνει το τεράστιο ποιοτικό άλμα, από γιδοβοσκός σε γιδοβοσκό με iPhone5…

Με εθνική ποιήτρια την Κική Δημουλα, εθνικό φιλόσοφο το Ράμφο και εθνικό παιχνιδομάγαζο το Jumbo… όπως σου αξίζει! Για αυτό και δε με πείραξε αισθητικά η φετινή διαφήμιση των Jumbo με τη Στανίση… τη θεωρώ ως μία συμπαντική-κοσμική ολοκλήρωση, σαν εντροπία αν θέλετε. Η κατρακύλα είναι στρωμένη με red carpet και ακόμα δεν έχουμε φτάσει πάτο.

ΥΓ. Ο Μελισσανίδης ήταν η κατάλληλη περίπτωση για τον ΟΠΑΠ, και ότι καλύτερο θα μπορούσε να τύχει στον πολίτη μιας χώρας εθισμένης στον τζόγο… αν ο Χριστός είχε γεννηθεί εδώ, τότε η ταινία του Zeffirelli θα είχε τίτλο “Ο Ιησούς από την Online Bet”


Φονιάδες των λαών Νοικοκυραίοι


σαμαρας φιλαει χεριΝαι, ο ΣΥΡΙΖΑ ηττάται κατά κράτος στο αστικό γήπεδο της κυβέρνησης και των ΜΜΕ! Ναι, οι θεωρίες των «δύο άκρων», της «καταδίκης της βίας απ’ όπου και αν προέρχεται» και της «πάταξης της ανομίας», απλώνονται σαν ζεστή κουβέρτα πάνω στους «νοικοκυραίους»! Και ναι, το τηλεοπτικό σόου της κρατικής καταστολής είναι, μετά το dancing with the stars, το αγαπημένο θέαμα… και ας μην υπάρχει άρτος!

Η ήττα της ριζοσπαστικής αριστεράς είναι συντριπτική το τελευταίο διάστημα, αλλά είναι ήττα εκτός έδρας… στο παγωμένο γήπεδο των “νοικοκυραίων”. Και θα ήταν άλλη μια περήφανη ήττα αν η ριζοσπαστική αριστερά δεν έπεφτε σε κάθε μπανανόφλουδα που της πετάει η δεξιά του Κυρίου. Θα ήταν μια ήττα αξιοπρεπής αν δεν ένιωθε την ανάγκη να αποκηρύξει τους “κακούς αναρχικούς”! Με λίγα λόγια, όταν ανάβεις αριστερό φλάς, δε στρίβεις δεξιά.

Ας σταθούμε όμως λίγο στη ραχοκοκαλιά της κοινωνίας μας… τους “νυκοκυραίους”…:

Oι “νοικοκυραίοι” δεν είναι ρομπότ σαν τις “γυναίκες του Στέπφορντ”, είναι άνθρωποι. Τοξικομανείς με τα δελτία των 8, αλλά άνθρωποι! Ανίκανοι να παράξουν στοιχειώδη πολιτική σκέψη, αλλά άνθρωποι!

Οι “νοικοκυράιοι” της γειτονιάς σου θέλουν να νιώθουν ασφαλείς. Μπορεί να τους έκοψαν τη σύνταξη και το παιδί τους να είναι άνεργο, αλλά θέλουν να κοιμούνται ήσυχοι πως οι κομμουνιστές δε θα τους πάρουν τα σπίτια.

Οι υπερχρεωμένοι “νοικοκυραίοι” δε θέλουν αλλαγές και αναταράξεις, μόνο τάξη και ασφάλεια στα 10 τετραγωνικά μέτρα που τους αναλογούν. Θέλουν να ξέρουν πως η τράπεζα που τους κάνει παρακράτηση στο μισθό ή τη σύνταξη, δε θα χρεοκοπήσει, ούτε θα κινδυνεύσει από τις στρατιές των αναρχομπολσεβίκων που θέλουν να την κρατικοποιήσουν.

Οι “νοικοκυραίοι” είναι τα “Ε” που κρατάνε βρώσιμη τη κονσέρβα που λέγεται Ελλάδα. Tα συντηρητικά μιας τροφής που έχει λήξει.

Ναι φίλε, οι “νοικοκυραίοι είναι τα -πάντα καλοκουρδισμένα απ’ το δελτίο των 8- γρανάζια, που γυρίζουν τον τροχό του φασισμού και της ακροδεξιάς” στο όνομα της εθνικής σωτηρίας.


SaveTheCrisis

or save youselves

risinggalaxy

«Για την ελευθερία του καθενός και την ισότητα όλων..»

Στέλιος Ελληνιάδης

ΑΠΟΨΕΙΣ & ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο

Γαλαξιάρχης

μαλλον ακινδυνος

Καλειδοσκόπιο

Ας ανακάλυψουμε τον κόσμο μέσα από ένα καλειδοσκόπιο...

Ο άνθρωπος του μετρό

Γιατί πάντα κάποιος πρέπει να κάθεται και να παρατηρεί τους άλλους...

The Storyteller

Christos Sbokos' edition

Greek Left Review

The crisis seen from a left perspective

AΡΧΕΙΟ ΕΝΘΕΜΑΤΩΝ 2010- 8.5.2016

Επιμέλεια: Στρατής Μπουρνάζος - Συντακτική ομάδα: Μάνος Αυγερίδης, Μαρία Καλαντζοπούλου, Ιωάννα Μεϊτάνη, Στρατής Μπουρνάζος

toufekiastoskotadi

Δημοκρατία για την Ελλάδα

sotosblog

«Ο άνθρωπος που δεν είναι ικανός να αντλεί διαρκώς από μέσα του νέους πόθους, μαζί κι έναν καινούργιο εαυτό, να γυρίζει ως επιβεβαίωση την πλάτη στο παρωχημένο και σαπισμένο, αυτός δεν είναι άνθρωπος: είναι ένας μπουρζουάς, ένας φαρμακοτρίφτης, ένας ουτιδανός.» Αμεντέο Μοντιλιάνι (http://www.modigliani-foundation.org)

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΕΣΠΑ, ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ

~U~

Τὰ πάντα ῥεῖ

Leonidas Vatikiotis

Λεωνίδας Βατικιώτης

Δημήτρης Παπαδημούλης

Weblog του ευρωβουλευτή Δημήτρη Παπαδημούλη, Αντιπροέδρου του Ευρ.Κοινοβουλίου

Σκέψεις για την κοινωνική χειραφέτηση

"Ο άνθρωπος, ο ζωντανός άνθρωπος, είναι που φτιάχνει την ιστορία[...]η ιστορία δεν είναι παρά η δημιουργία του ανθrώπου που επιδιώκει του σκοπούς του" Κ.Marx, 1844

Αρέσει σε %d bloggers: